บทความ

งดอัพบล็อกสักพัก (ใหญ่ๆ)

จะหายไปสักเดือนกว่า ๆ นะ ช่วงนี้ตารางเต็มมาก ไม่มีเวลาเลย หรือไม่ถ้าทนไม่ไหวก็คงจะมาระบายทิ้งไว้ในนี้แหละ ขอบคุณที่คอยเป็นที่ระบายนะ นี่ไม่ได้จะมาบอกลา แค่บอกไว้เฉย ๆ  อีกไม่ถึงเดือนเราสอบ แต่ละวิชาหนักมาก ๆ กังวลสุด ๆ เครียดด้วย ทั้งวิชา หนี้ อาญา1 ทรัพย์ ละเมิด หลักประกันฯ เอกเทศสัญญา1 แล้วก็วิชาอิ๊งด้วย วิชากฎหมายทุกตัวก็เป็นเขียนตอบอ่ะนะ 4-5 ข้อ 100 คนแนน ไม่มีหาร ไม่มีคะแนนเก็บ ไม่มีคะแนนเช็กชื่อ ผิดไปข้อนึงนี่ถึงตายเลยนะ เพราะงั้น .... เราจะจริงจังแล้วล่ะ พลาดขึ้นมาพ่อจะด่าเอา 5555 หลังจากสอบเสร็จเราก็สมัครไปออกค่ายนิติศาสตร์สู่ชุมชน ไปซ่อมโรงเรียน ทำอาหารกลางวันให้เด็กๆ บลา ๆๆ นี่คือสิ่งที่อยากทำมาตลอด ปีก่อนปิดเทอมพ่อให้กลับบ้าน แต่ปีนี้มข.ปิดเทอม 3 วันจ่ะ เพราะจะไปปิดอีกทีตอนกีฬามหาวิทยาลัยที่มข.เป็นเจ้าภาพ ปิดเทอม 3 วัน เลยขอพ่อว่าจะไม่กลับบ้าน และสุดท้ายเราก็จะได้ไปออกค่ายแล้ว กรี้ดดดดดดดด แต่เพื่อนที่เคยไปออกค่ายบอกว่ากับข้าวมีแต่ผัดผักวิญญาณหมู ฉันจะตายไหมเนี่ย ฮือออออออ ยิ่งไม่กินผักอยู่ด้วย ฮือออ ผอมแน่งานนี้ พอเปิดเทอมมา 4 วันจ่ะ โซชิมาคอน SBS โอ้พ...

อืม อะไรดีล่ะ

 วันนี้เขียนยาวหน่อย อ่านให้จบนะคะ 555 อ่าาา เริ่มยังไงดี ตอนแรกไม่ได้กะว่าจะเขียนคืนนี้หรอกนะ แต่ไม่มีอารมณ์อ่านบทละครเวที เลยมานั่งพิมพ์อยู่หน้าคอมเนี่ย ตอนนี้หิวมาก ๆ เพราะมื้อเย็นไม่อร่อยเลย โจ๊กหมูเด้ง ซึ่ง...เพลีย ไม่อร่อยอ่ะ ก็ไปนั่งกินเป็นเพื่อนพี่สาวแหละ นางบ่นอยากกินก๋วยจั๊บ ก็พานางไป ตอนไปนั่งกินในร้านนะ เห็นเกย์เยอะมาก มาเป็นคู่ ๆ เลย สังคมมข.นี้ก็เปิดกว้างจริง ๆ แหละ ส่วนตัวเราเองก็เฉย ๆ นะ (มั้ง) ค่อนข้างรับได้ เพราะมข.มีแบบนี้เยอะ แล้วก็เปิดเผยกันมาก ๆ ด้วย บอกตรง ๆ ว่า เห็นเกย์มากันหลายคู่ มันหดหู่ใจเบา ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ก็ไม่ใช่อะไรหรอก ยังไม่มีแฟนไง เลยหดหู่ เว็ง เบื่อ เศร้า  ผู้ชายเขากินกันเองแล้ว ผู้หยิงอย่างฉันจะได้กินอะไรกับเขาบ้างไหมเนี่ย หน้าตาก็ไม่ได้จัดว่าสวย พอไปวัดไปวาได้ (ไม่ได้หมายถึงศพนะ ตลก !) ตัวเล็ก ๆ จะว่าเตี้ยก็ไม่ผิด อืมมมมม อะไรอีกล่ะ เรียนนิติศาสตร์ ซึ่งคณะอยู่ห่างไกลผู้คน จะแอบมองหนุ่มสิศวะก็เป็นไปไม่ได้เลย 555 แล้วก็. . . ไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อย พูดติด วะ ว่ะ เฮ้ย เหยดดดดดด ตลอดอ่ะ ดูไม่มีความเป็นผู้หญิงเอาซะเลย อ่อนหวานไหมก็ไม่ แต...

ว้าเหว่ ว้าวุ่น

ไม่ได้มาเขียนซะนานเลย รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกันนะ  เพราะมีเรื่องที่อยากเล่าเยอะไปหมด จนหลงลืมไปบ้าง วันนี้ก็ไม่ได้ฤกษ์งามยามดีอะไรหรอก แค่อยากระบาย  คงเป็นการอัพบล็อกในรอบเดือนกว่า ๆ เฮ้อ ช่วงนี้เครียดจัง เครียดจนไม่อยากจะทำอะไร ทั้งเครียด ทั้งเบื่อ บอกไม่ถูก มันเยอะไปหมด บางครั้งก็รู้สึกเศร้าด้วย เป็นว้าเหว่ในใจอ่ะ อ้างว้าง โอ๊ย เยอะจริง ๆ แหละ มีแต่ความรู้สึกอยากนอน อยากพัก อยากทำอะไรที่ชอบ อยากมีความสุข  พยายามหาอะไรที่ชอบที่มีความสุขทำ แต่มันก็ช่วยให้ผ่านไปได้แค่ช่วงเวลานั้น อยากหาใครสักคนมานั่งฟังเราอย่างจริงจัง เพื่อนสักคนที่เข้าใจเรา สักคนได้ไหมล่ะ สักคนที่เข้าใจเราในตอนนี้ ที่รับรู้ว่าเรากำลังรู้สึกยังไง และเราต้องการอะไร เพื่อนปัจจุบันก็ไม่ใช่ว่าไม่ดีหรอกนะ ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจตัวเราเลย ไม่ใช่แบบนั้นหรอก แต่เพื่อนปัจจุบันเป็นเพื่อนที่ไม่รู้ปูมหลัง เอ่อ เรียกยังไงดีล่ะ เหมือนไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเราเป็นคนยังไง แล้วต่างกับตอนนี้ยังไง จริงๆแล้วเราเป็นคนแบบไหน อะไรทำนองนั้นอ่ะ เพื่อนไม่รู้ไง แต่เราเกรงใจนะ ไม่รู้สิ เพื่อนปัจจุบันไม่ใช่สไตล์ที่เราจะไปดราม่าด้วย ...

ถามว่ารักไหม....ไม่ต้องถามแล้ว รักหมดหัวใจเลย

รูปภาพ
ดูแล้ว ...พูดไม่ออก บอกไม่ถูก น้ำตาจะไหล เกือบจะ 6 ปีแล้วสินะ ในฐานะของโซนยอชิแด   รู้สึกได้ถึงออร่าความรักที่แผ่ออกมาจากจากพวกเธอทุกคน ยิ่งในเวลาที่อยู่ด้วยกันครบ 9 คน เปล่งประกายยิ่งกว่าอัญมณีใด ๆ ทั้งสิ้น มาถึงจุดนี้ ความรู้สึกอะไรต่ออะไรที่มีให้วงนี้ ดูเหมือนจะอิ่มตัว ไม่ได้หวือหวา และบ้าคลั่งเหมือนกับช่วงปีแรก ๆ แล้ว แต่สิ่งที่ไม่เคยลดลงเลย คือ ความรักที่มีให้กับพวกเธอ นับวันยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่รู้จะหมดลงวันไหน   อาจจะมองว่า อินี้เพ้อจัง มโนมาก ติ่งเกาหลี บ้าดารา โอเวอร์ตลอด ก็แล้วแต่คนจะคิดจะมองเนอะ . . . . มันคือความสุขและความรักของเราอ่ะ อะไรที่มีความสุข คิดว่ามันดีต่อตัวเรา เราก็แค่ทำต่อไป การรักพวกเธอไม่ได้ทำให้เรียนเก่งขึ้น ฉลาดขึ้น หรืออะไร แต่อย่างน้อย การได้เรียนรู้ชีวิต การทำงาน การอยู่ร่วมกัน ความพยายาม ความฝัน ความเหนื่อย ท้อล้า อุปสรรคที่พวกเธอต้องเผชิญก็ทำให้เราคิดอะไรดี ๆ หลายอย่างในชีวิตได้ มอบกำลังใจให้ผู้คนรอบข้าง อย่างที่พวกเธอคอยบอกกันเสมอว่า "ไฟท์ติ้ง !" รวมทั้งให้กำลังตัวเอง การมีความเชื่อมั่นในผลของการพยายามอย่างหนักเพื่อไข...

เกือบเป็นลมแล้ว

ตื่นเช้ามาด้วยเหงื่อ เหงื่อ และเหงื่อ เพราะร้อนมาก ๆ ร้อนแบบไม่ไหวแล้ว เลยลุกไปดื่มน้ำเย็นครึ่งขวดรวดเดียว แล้วไปนอนต่อ ตื่นมาอีกรอบ ว่าจะอาบน้ำไปเรียนละเมิด .....รู้สึกอึดอัด หายใจไม่ทัน หน้ามืดด้วย มึนหัวแปลก ๆ เหมือนจะเป็นลมนี่แหละ เราก็เริ่มรู้ตัวละ เข้าไปอาบน้ำอย่างไวกลัวไปเรียนไม่ทัน พอเข้าไป แทบทรุดนะ พูดจริง พิงตัวเองกับผนังห้องน้ำ แล้วค่อย ๆ อาบไป มีนั่งลงบ้าง เพราะรู้สึกยืนไม่ไหว แต่ต้องอาบให้เสร็จ จะได้ไม่ขาดเรียน ออกมาจากห้องน้ำเราพุ่งหาเตียงก่อนเลย เพราะกลัวล้มอยู่ตรงนั้น ทั้ง ๆ ที่ผมเปียกนั่นแหละ ตอนนั้นมันร้อนมาก ๆ หายใจไม่ทันเลย เริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่ไหว เลยบอกพี่เมท พี่เมทก็ไม่รู้จะทำอะไรยังไง (ตอนนั้นตลกมาก) แต่เมื่อก่อนเราเป็นลมบ่อยเพราะร่างกายไม่แข็งแรง เลยรู้ว่าต้องทำยังไง คือมันก็ดีอย่างนึงที่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร แล้วจะช่วยเหลือตัวเองด้วยวิธีไหนนะ เราไปเปิดตูเย็นอย่างไว หาของที่หวาน ๆ กิน เปิดไปปเจอน้ำองุ่นแดง โอเคล่ะ น่าจะมีน้ำตาลเยอะอยู่ เลยกระเดือกเข้าไป แต่ยังไม่ค่อยดีขึ้นเลยซัดสปอนเซอร์เข้าไปอีก แล้วก็มานอนหงาย เพราะเราเป็นค...

เพื่อนผู้ชายบอกว่า เคยคิดว่าเราเป็นทอม

จากชื่อเรื่องที่จะเล่าในวันนี้ก็พอจะเดาได้ว่าเกี่ยวกับอะไรน่ะนะ เรื่องของเรื่องคือ มีเพื่อนผู้ชายชุมนุมหมากกระดานคนนึง มันบอกเราว่า เคยคิดว่าเราเป็นทอมด้วย ตอนแรกที่ได้ยินก็ตกใจนิดนึง เฮ้ย จริงป่ะ (อารมณ์แบบเงิบเล็กน้อย) แต่เราก็บอกว่า เรายังเป็นผู้หญิงนะ ชอบผู้ชายอยู่ อกหักด้วย (อันนี้บอกทำไม ฮ่า ๆ ) คือตอนแรกคุยกันเรื่องอะไรไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว  จู่ ๆ เพื่อนคนนั้นก็พูดขึ้นมา แหม่ เปิดประเด็นเชียวนะ เงิบจ้า แล้วเราก็พูดต่อนะว่า ทอมคือผู้หญิงที่อยากเป็นผู้ชาย ชอบทำอะไรเหมือนตัวเองเป็นผู้ชาย แต่เราบอกว่า เราไม่ได้อยากเป็นผู้ชายนะ จริง ๆ แค่นั้นก็เป็นเหตุผลพอแล้วนะ  อีกอย่างคือ ช่วงก่อนหน้านี้ก็ยังอกหักเลย คนที่(เคย)ชอบ อยู่ ๆ ก็มีแฟน  ทั้งที่ไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรเลย ปุ๊บปั๊บมีแฟน เงิบอีกจ้า แต่ไม่ได้เสียใจเท่าไหร่นะตอนนั้น เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว ความรู้สึกเลยไม่ค่อยมาก อารมณ์แบบ พอไม่ได้เจอเราก็ลืม (นิสัยไม่ดี) แต่เอาจริง ๆ ก็ลืมไม่ได้ทั้งหมดหรอก กว่าจะชอบได้นะ เราเนี่ยชอบคนยากนะ แต่ปลื้มคนไปทั่วแหละ  แต่ส่วนใหญ่ที่ปลื้มน่ะ ผู้หญิงนะ คนเราเข้าใจผิดมั้ง...

ว่าจะเขียนพรุ่งนี้

ตอนแรกว่าจะเขียนพรุ่งนี้ เพราะวันนี้เหนื่อยมาก แต่เปลี่ยนใจ เพราะรพุ่งนี้คงขี้เกียจเขียนเป็นแน่แท้ ฮ่า ๆ วันนี้ก็มีอะไรเยอะแยะเลยที่อยากเล่า เรื่องแรกเลย สืบเนื่องจากคืนก่อน นอนน้อย (เพราะนั่งเขียนบล็อก) ตื่นเช้ามาก็เลยต้องรีบไปเรียน ทั้งที่เป็นวันอาทิตย์แหละ ทำไงได้ล่ะ แหม่ ก็อาจารย์พิเศษมาสอนวันหยุดนี่นา  ตามสไตล์เด็กนิติศาสตร์ วันธรรมดาเราว่าง เสาร์อาทิตย์ตารางเต็ม แต่จะว่าวันจันทร์ - ศุกร์ว่างก็ไม่ถูกหรอก เพราะมีเรียนเกือบทุกวัน แล้วช่วงนี้ยังต้องซ้อมกีฬาให้น้องเฟรชชี่ด้วย เหนื่อยคูณสองเลย เรียกว่า ตารางชีวิตเปลี่ยนเลย จากปีหนึ่งน่ะนะ ทำไมรู้สึกว่าตัวเองยังปรับตัวกับการเป็นเด็กปี 2 ไม่ได้ดีเท่าไหร่เลยแฮะ นี่ก็เปิดเทอมมา 2 อาทิตย์แล้ว แหม ปรับตัวช้าชะมัดเลยเราเนี่ย เฮ้อ พูดแล้วเพลียเลย ว่าแล้วก็เกือบไปเรียนสายนะ เพราะกว่าจะตื่นได้ แล้วก็อาบน้ำ....แต่งตัว ข้าวเช้าก็เป็นขนม(อะไรสักอย่าง)กับนมถั่วเหลือง แต่คือมันก็อิ่มถึงเที่ยงอยู่นะ เรียนไป หลับบ้าง ช่วงอาจารย์เล่นมุข ฮ่า ๆ หนูขอโทษค่ะ อาจารย์ที่สอนวันนี้เป็นอาจารย์พิเศษ สอนวิชากฎหมายลักษณะทรัพย์ ตอนแรกก็แอบกลั...