Kkero

ดูแล้ว ...พูดไม่ออก บอกไม่ถูก น้ำตาจะไหล เกือบจะ 6 ปีแล้วสินะ ในฐานะของโซนยอชิแด   รู้สึกได้ถึงออร่าความรักที่แผ่ออกมาจากจากพวกเธอทุกคน ยิ่งในเวลาที่อยู่ด้วยกันครบ 9 คน เปล่งประกายยิ่งกว่าอัญมณีใด ๆ ทั้งสิ้น มาถึงจุดนี้ ความรู้สึกอะไรต่ออะไรที่มีให้วงนี้ ดูเหมือนจะอิ่มตัว ไม่ได้หวือหวา และบ้าคลั่งเหมือนกับช่วงปีแรก ๆ แล้ว แต่สิ่งที่ไม่เคยลดลงเลย คือ ความรักที่มีให้กับพวกเธอ นับวันยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่รู้จะหมดลงวันไหน   อาจจะมองว่า อินี้เพ้อจัง มโนมาก ติ่งเกาหลี บ้าดารา โอเวอร์ตลอด ก็แล้วแต่คนจะคิดจะมองเนอะ . . . . มันคือความสุขและความรักของเราอ่ะ อะไรที่มีความสุข คิดว่ามันดีต่อตัวเรา เราก็แค่ทำต่อไป การรักพวกเธอไม่ได้ทำให้เรียนเก่งขึ้น ฉลาดขึ้น หรืออะไร แต่อย่างน้อย การได้เรียนรู้ชีวิต การทำงาน การอยู่ร่วมกัน ความพยายาม ความฝัน ความเหนื่อย ท้อล้า อุปสรรคที่พวกเธอต้องเผชิญก็ทำให้เราคิดอะไรดี ๆ หลายอย่างในชีวิตได้ มอบกำลังใจให้ผู้คนรอบข้าง อย่างที่พวกเธอคอยบอกกันเสมอว่า "ไฟท์ติ้ง !" รวมทั้งให้กำลังตัวเอง การมีความเชื่อมั่นในผลของการพยายามอย่างหนักเพื่อไข...

ตื่นเช้ามาด้วยเหงื่อ เหงื่อ และเหงื่อ เพราะร้อนมาก ๆ ร้อนแบบไม่ไหวแล้ว เลยลุกไปดื่มน้ำเย็นครึ่งขวดรวดเดียว แล้วไปนอนต่อ ตื่นมาอีกรอบ ว่าจะอาบน้ำไปเรียนละเมิด .....รู้สึกอึดอัด หายใจไม่ทัน หน้ามืดด้วย มึนหัวแปลก ๆ เหมือนจะเป็นลมนี่แหละ เราก็เริ่มรู้ตัวละ เข้าไปอาบน้ำอย่างไวกลัวไปเรียนไม่ทัน พอเข้าไป แทบทรุดนะ พูดจริง พิงตัวเองกับผนังห้องน้ำ แล้วค่อย ๆ อาบไป มีนั่งลงบ้าง เพราะรู้สึกยืนไม่ไหว แต่ต้องอาบให้เสร็จ จะได้ไม่ขาดเรียน ออกมาจากห้องน้ำเราพุ่งหาเตียงก่อนเลย เพราะกลัวล้มอยู่ตรงนั้น ทั้ง ๆ ที่ผมเปียกนั่นแหละ ตอนนั้นมันร้อนมาก ๆ หายใจไม่ทันเลย เริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่ไหว เลยบอกพี่เมท พี่เมทก็ไม่รู้จะทำอะไรยังไง (ตอนนั้นตลกมาก) แต่เมื่อก่อนเราเป็นลมบ่อยเพราะร่างกายไม่แข็งแรง เลยรู้ว่าต้องทำยังไง คือมันก็ดีอย่างนึงที่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร แล้วจะช่วยเหลือตัวเองด้วยวิธีไหนนะ เราไปเปิดตูเย็นอย่างไว หาของที่หวาน ๆ กิน เปิดไปปเจอน้ำองุ่นแดง โอเคล่ะ น่าจะมีน้ำตาลเยอะอยู่ เลยกระเดือกเข้าไป แต่ยังไม่ค่อยดีขึ้นเลยซัดสปอนเซอร์เข้าไปอีก แล้วก็มานอนหงาย เพราะเราเป็นค...

จากชื่อเรื่องที่จะเล่าในวันนี้ก็พอจะเดาได้ว่าเกี่ยวกับอะไรน่ะนะ เรื่องของเรื่องคือ มีเพื่อนผู้ชายชุมนุมหมากกระดานคนนึง มันบอกเราว่า เคยคิดว่าเราเป็นทอมด้วย ตอนแรกที่ได้ยินก็ตกใจนิดนึง เฮ้ย จริงป่ะ (อารมณ์แบบเงิบเล็กน้อย) แต่เราก็บอกว่า เรายังเป็นผู้หญิงนะ ชอบผู้ชายอยู่ อกหักด้วย (อันนี้บอกทำไม ฮ่า ๆ ) คือตอนแรกคุยกันเรื่องอะไรไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว  จู่ ๆ เพื่อนคนนั้นก็พูดขึ้นมา แหม่ เปิดประเด็นเชียวนะ เงิบจ้า แล้วเราก็พูดต่อนะว่า ทอมคือผู้หญิงที่อยากเป็นผู้ชาย ชอบทำอะไรเหมือนตัวเองเป็นผู้ชาย แต่เราบอกว่า เราไม่ได้อยากเป็นผู้ชายนะ จริง ๆ แค่นั้นก็เป็นเหตุผลพอแล้วนะ  อีกอย่างคือ ช่วงก่อนหน้านี้ก็ยังอกหักเลย คนที่(เคย)ชอบ อยู่ ๆ ก็มีแฟน  ทั้งที่ไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรเลย ปุ๊บปั๊บมีแฟน เงิบอีกจ้า แต่ไม่ได้เสียใจเท่าไหร่นะตอนนั้น เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว ความรู้สึกเลยไม่ค่อยมาก อารมณ์แบบ พอไม่ได้เจอเราก็ลืม (นิสัยไม่ดี) แต่เอาจริง ๆ ก็ลืมไม่ได้ทั้งหมดหรอก กว่าจะชอบได้นะ เราเนี่ยชอบคนยากนะ แต่ปลื้มคนไปทั่วแหละ  แต่ส่วนใหญ่ที่ปลื้มน่ะ ผู้หญิงนะ คนเราเข้าใจผิดมั้ง...

ตอนแรกว่าจะเขียนพรุ่งนี้ เพราะวันนี้เหนื่อยมาก แต่เปลี่ยนใจ เพราะรพุ่งนี้คงขี้เกียจเขียนเป็นแน่แท้ ฮ่า ๆ วันนี้ก็มีอะไรเยอะแยะเลยที่อยากเล่า เรื่องแรกเลย สืบเนื่องจากคืนก่อน นอนน้อย (เพราะนั่งเขียนบล็อก) ตื่นเช้ามาก็เลยต้องรีบไปเรียน ทั้งที่เป็นวันอาทิตย์แหละ ทำไงได้ล่ะ แหม่ ก็อาจารย์พิเศษมาสอนวันหยุดนี่นา  ตามสไตล์เด็กนิติศาสตร์ วันธรรมดาเราว่าง เสาร์อาทิตย์ตารางเต็ม แต่จะว่าวันจันทร์ - ศุกร์ว่างก็ไม่ถูกหรอก เพราะมีเรียนเกือบทุกวัน แล้วช่วงนี้ยังต้องซ้อมกีฬาให้น้องเฟรชชี่ด้วย เหนื่อยคูณสองเลย เรียกว่า ตารางชีวิตเปลี่ยนเลย จากปีหนึ่งน่ะนะ ทำไมรู้สึกว่าตัวเองยังปรับตัวกับการเป็นเด็กปี 2 ไม่ได้ดีเท่าไหร่เลยแฮะ นี่ก็เปิดเทอมมา 2 อาทิตย์แล้ว แหม ปรับตัวช้าชะมัดเลยเราเนี่ย เฮ้อ พูดแล้วเพลียเลย ว่าแล้วก็เกือบไปเรียนสายนะ เพราะกว่าจะตื่นได้ แล้วก็อาบน้ำ....แต่งตัว ข้าวเช้าก็เป็นขนม(อะไรสักอย่าง)กับนมถั่วเหลือง แต่คือมันก็อิ่มถึงเที่ยงอยู่นะ เรียนไป หลับบ้าง ช่วงอาจารย์เล่นมุข ฮ่า ๆ หนูขอโทษค่ะ อาจารย์ที่สอนวันนี้เป็นอาจารย์พิเศษ สอนวิชากฎหมายลักษณะทรัพย์ ตอนแรกก็แอบกลั...

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่วุ่นวายมาก ๆ ของเราเลยล่ะ คือเรื่องมันเยอะมาก ๆ นี่ก็เหนื่อยจะเล่านะ แต่ก็อยากเล่าไง เรื่องแรก ตื่นเช้าไปเรียนวิชา ละเมิด  เราก็ซื้อไก่ทอดกับข้าวเหนียวไปกินก่อนเรียน หมาที่คณะหลายตัวมาก ห้อมล้อมเราเลย (สงสาร) มันหิวไง สุดท้ายเราก็กินประมาณครึ่งนึง ทีเหลือก็แบ่งให้มันหมดเลย พอตอนเรียน ง่วงมาก อาจารย์เข้าช้าเพราะเดินทางกลับจากไปธุระดึกมาก อันนี้เราเข้าใจ ก็ไม่มีอะไร อาจารย์ปล่อยเร็วด้วย แต่สารภาพว่าแอบหลับ เพราะแอร์เย็นมาก ตำแหน่งแอร์ตก จะเหลือไหมล่ะ อาจารย์รีบปล่อยเพราะวันนี้มีกิจกรรมรายงานสายรหัส ของน้อง ๆ ปี1 เรียนเสร็จเราก็บึ่งมอเตอร์ไซค์ไปเลย ต่อมา เรื่องวันรายงานสายรหัส นั่นเอง จริง ๆ อยากเวิ่นเว้อเรื่องนี้มาก เพราะน้องรหัสตัวเองไม่มารายงานสายรหัสวันนี้ จะว่ายังไงล่ะ น้องบอกว่าติดธุระ พอถามว่า " ธุระอะไร บอกพี่ได้ไหม "  น้องก็ตอบว่า " ธุระส่วนตัวครับ " คือแบบ...จบอ่ะ (แลดูละลาบละล้วงมากไปแล้ว) งั้นก็โอเค ไม่ไปก็ไม่ไป ซื้อของเทคมาแล้วก็เทคน้องคนอื่นก็ได้ หาน้องหล่อ ๆ สักคนเป็นน้องสวาท อิอิ  (กินเด็กซะแล้ว) ฮ่าๆ พูดเ...

อันนี้ไม่ใช่อะไรหรอก บังเอิญได้ยินเพลง ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว ของ ดิว The Star คือแบบ เราอยู่รอดมาๆด้ยังไงโดยที่ไม่เคยได้ยินเพลงนี้ พอดีวันนี้ดูละคร เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ แล้วเพลงประกอบละครตอนจบมันก็ดังขึ้น เราก็แบบ " เฮ้ย ! เพลงอะไรวะ เพราะว่ะ " พี่เราเลยบอกว่า เพลง ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว เราก็พิมพ์หาในยูทูปทันที จริง ๆ เรื่องที่อยากบ่นวันนี้มีเยอะมากเลยล่ะ เรื่องแรกเลย เกรดวิชา นิติกรรมสัญญา 1 ออกแล้ว ที่ได้คือ B นะครับนะ ตอนแรกร้อนรนใจมาก ไม่กล้าเปิดดูเลย แต่อีกใจคืออยากรู้มาก สุดท้ายก้เปิดดู ความรู้สึกก็....อ่า โล่งแล้ว (จริง ๆ นะ) ตอนแรกคิดว่าจะแย่กว่านี้ แต่ที่แย่คือ เกรดลดจาก 3.50 เหลือ 3.46 น่ะสิ แต่มันก็ไม่ได้แย่ใช่ไหมล่ะ เราก็คิดว่าก็ดีกว่าติด F แหละ เรื่องของเรื่องคือ มีเพื่อนที่ไม่พอใจกับเกรดของตัวเองอยู่คนหนึ่ง คือ มันเป็นธรรมดานะที่เกรดอาจจะไม่เป็นไปตามที่เราคาดไว้ หรือมั่นใจว่าจะเป็นเช่นนั้น เพื่อนคนนั้นได้ B+ สำหรับเรานะ ย้ำว่าเป็นความคิดของเราคนเดียว B+ คือมันเยอะแล้ว สำหรับคนอย่างเรา แต่อาจไม่ใช่สำหรับคนอย่างเขา จริง ๆ คือ ใครจะได้อะไร เราไม่เห...

วันนี้เป็นวันไหว้ครูของมหาวิทยาลัยและคณะเรา ตอนแรกกะว่าจะไม่ไป (เด็กไม่ดี) แต่คิดไปคิดมา ไปดีกว่า  ตลอดมาก็ไหว้ครูทุกปีนะ ปีนี้สงสัยขี้เกียจ T__T แต่คิดไปคิดมา ไปไหว้เอาศิริมงคลกับชัวิตการเรียนก็จะดีนะ ที่เรารอดพ้นมาได้จนเดี๋ยวนี้ คงเป็นเพราะมีครูแหละ เราก็เคารพนับถือ บูชาครูบาอาจารย์ตลอด แต่ปีนี้บอกตรง ๆ ว่าไม่ได้ช่วยเพื่อนทำพานไหว้ครูเลย แอบรู้สึกผิดอยู่หน่อยนึงนะเนี่ย คือจริง ๆ เราเป็นคนไม่มีฝีมือ ไม่มีทักษะด้านงานละเอียดไง ไปช่วยก็คงช่วยได้แค่ให้กำลังใจ แต่ก็ไม่ไปอีก (แอบชั่ว) หนูขอโทษ T______________T หนูเป็นบ้าอ่ะเมื่อวาน ให้อภัยหนูด้วยค่ะ ตอนนี้ก็กำลังจะอาบน้ำ แต่งตัวไปคณะ ไม่มีอะไรไปไหว้นะคะ เอาแต่ใจไป (คงไม่ว่ากัน) รักและเคารพด้วยใจ  ขอบพระคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ให้กับหนู ถึงหนูจะตั้งใจบ้าง เล่นบ้าง หลับบ้าง แต่หนูก็พยายามตั้งใจแล้วค่ะ ต่อไปจะตั้งใจและขยันให้มากกว่านี้นะคะ ขอให้พระคุณครูคุ้มครองให้หนูอยู่รอดต่อไปในมหาวิทยาลัยนี้จนจบปี 4 ด้วยดีด้วยนะคะ สาธุ -/\-